EEN KERST-MIS


De vervulling van de aankondiging






Ik ga voor een moment kerstmis met jou delen. Kerst. Mis. Een “missie” van
samenkomen om een kerstmis te worden. Wij komen samen om een heilige plaats
te zijn waar jij de waarheid zult vinden. Jij moet wel naar de waarheid op zoek zijn. Dat
is jouw conditie. Jouw conditie is te zoeken? Jij zoekt! Mensen zoeken. Waar zoek jij naar?
Dat is niet moeilijk. Jij zult zeggen; “Ik zoek naar geluk.” “Ik zoek naar voldoening.”“Ik zoek
naar vrede.” “Ik zoek naar vreugde.” “Ik zoek naar veiligheid.” Alles wat jouw associatie zal
bevredigen in de correspondentie waarbinnen jij jezelf bevind. Dus jullie zijn zoekers.
En je komt samen, zoals ik begrijp, om in het zoeken te delen. Je komt samen
om te delen in het zoeken naar de betekenis, of het doel voor leven.

Waar zoek jij naar? Volmaaktheid! Natuurlijk. Het is voor jou onmogelijk om te
zoeken, zonder naar volmaaktheid te zoeken. Er bestaat geen mogelijkheid dat als jij
je gescheiden voelt, dat jij niet zult zoeken om heel te zijn. Jouw aard is dan te zoeken om
heel te zijn. Het dillema is dat jij niet in staat lijkt jouw eigen heelheid te vinden. Jij bent je
volmaakt bewust dat jij in een conditie van scheiding bent. En jij zoekt naar heelheid, of vrede,
of eeuwig leven. Dit is de gehele leer van Jezus Christus van Nazaret, van het Christendom.

Jij hebt gezocht, en gezocht, naar volmaaktheid. De uitdrukking voor volmaaktheid,
daar jij gelooft dat jij deel uitmaakt van een associatie of een vorm van ruimte/tijd, zou
zijn uit te zien naar een volmaakte vorm. Het probleem daarmee is dat het paradoxaal is. Jij
weet dat, gevat binnen jezelf, jouw vorm niet volmaakt is, en het is jou duidelijk dat jij nergens
binnen jouw vorm jouw eigen volmaaktheid kunt vinden, want er lijken dingen buiten jou te zijn.
Als er dingen buiten jou zijn, is jouw eigen volmaaktheid binnen jouw eigen vorm vinden onmogelijk.
De redelijke ontdekking daarvan zal jou dan in staat stellen te zeggen; “Mijn vorm zal nooit volmaakt
zijn, maar er is een vorm, of heelheid, die buiten mij is. Dat loste het probleem niet op, maar het
toonde jou op z'n minst dat jij niet bezorgd hoefde te zijn over het vinden van de vorm, want
de oplossing was niet in jou. Dat is het probleem van deze aarde. En er is geen oplossing voor
het probleem. Hoe kon die er zijn? Dit is de volledige leer van Jezus Christus van Nazaret,
zonder uitzondering. Er bestaat geen vraag over dat jij naar de Christus zoekt.

Jij hebt tijd ontworpen, dus kondig jij een oplossing aan. Het is onmogelijk dat jij
dat niet doet. Als jij die nu niet hebt zul jij een oplossing aankondigen. Maar onthoud;
het idee van de oplossing moet het idee zijn dat jij er weet van hebt. De manier waarop
jij dat ontsnapt is te zeggen; “Ik had er in het verleden weet van, en ik heb er misschien in de
toekomst weet van, maar ik heb er nu geen weet van. Dit is hoe de Cursus In Wonderen voor
de komende duizend jaren zal worden onderwezen. Kun jij dat zien? Dus dan heb je ineens
mensen die zeggen dat Jezus is verrezen en in de Hemel is, of je hebt mensen die zeggen
dat Hij in de toekomst zal komen. Maar er is hier niemand die zegt dat Hij nu hier is.
Overduidelijk is de gehele leer van Jezus Christus van Nazaret: “Ik ben hier nu!”

Het dilemma is overduidelijk de conceptuele associatie van zelf, op zoek naar
verlosserschap, die kwalificatie vereist. De verlosser waar jij naar zoekt moet kwalifi-
caties hebben gebaseerd op jouw herkenning van jouw eigen associatie met jezelf. Wat een
afschuwelijke plaats om te zijn! Op een bepaalde manier bekeken moet jij altijd de verlosser die
naar jou toekomt ontkennen, want hij is gebaseerd op de kwalificaties van jouw eigen ingeboren
associatie met jouzelf, die gebrekkig is. Hoe jij ook naar een tijdelijke verlosser kijkt, als jou
elk ogenblik verlossend, hij moet gediskwalificeerd worden eenvoudigweg omdat jij
jezelf van de mogelijkheid van jouw eigen verlosserschap hebt gediskwalificeerd.

Dus hier zijn wij met het dilemma van zoeken naar volmaaktheid, en niet in staat blijken
het te vinden. De is de conditie van deze plaats. Jij weet van de Christus, jij bent heel bekend
met de aankondiging van de Christus. Jij houdt van het idee van de Christus, heelheid, of volmaakt-
heid, wat in sommige gevallen uitgedrukt mag worden als de volmaakte man. Als jij de volmaakte
man begint uit te drukken, zul jij misschien het volmaakte lichaam moeten uitdrukken. Wat jij doet
is proberen jouw eigen lichaam als de Christus te perfectioneren. Wat een verbazingwekkend idee:
dat jij in ruimte tijd bent en poogt jouw lichaam, of de herinnering van jouw lichaam als de Christus,
te kwalificeren door de auspiecieën van jouw eigen associatie met jezelf. Ergens ben jij heel vast-
besloten dat jij niet het antwoord op jouw eigen probleem bent. Dat is wat de aankondiging is:
het idee dat jij niet het probleem binnen jezelf kunt oplossen. Duidelijk zou de gehele leer
van elke verlosser moeten zijn dat het gehele probleem voor mij was
opgelost in de totaliteit van mijn associatie.

Het idee van zonde, schuld, of scheiding dat de menselijke geest vult met een associatie van
volmaaktheid, vereist dat de Christus volmaakt, of niet schuldig aan de zonde van de scheiding
is. In die bepaalde zin moet de Christus ofwel van hierbuiten komen en zich van de associatie bewust
worden of, meer ogenschijnlijk, redelijkerwijze is het mogelijk voor hem om in de volledigheid van
onze associatie geboren te worden, daar wij de idolen van onze eigen conceptuele geest zijn. Versta
jij dat? Jij verkondigt jouw eigen verlosserschap op een moment tot moment basis. Jij zet dictators
of helden op. En hebt een idolisatie van verlosserschap dat correspondeert met jouw identiteit.

Maar ergens weet jij, en hebt ontdekt, dat de jonger het is: de minder kans het heeft gehad om
zonde te verzamelen. Dit wordt onschuld genoemd. Jij kunt amper wachten met het kind te dopen
nadat hij is geboren opdat hij niet gecorrupteerd mag raken door wat hier is. In zekere zin geef jij toe
dat hij volmaakt werd geboren. Daar wordt niet aan getwijfeld. Hij kan gedoopt worden zodat
hij niet in de zonde van deze plek hoeft te treden, wat is wat Jezus Christus overkwam.

Hier is dan het woord: Aankondiging. Dit is een Kerst Mis waar wij samenkomen
om de vervulling van de aankondiging te vieren van de komst van een herkenbare vol-
maaktheid, waarin wij een associatie vinden. Overduidelijk maken wij er ergens een idool
van, is dat niet zo? Wij maken een Mis en we laten de Christus geboren worden op het altaar
en we laten Hem opgroeien. En wat? Wij laten hem sterven omdat wij boosdoenders binnen
onze eigen geest van onze relatie hebben, daar volmaaktheid een idee is. Volmaakt-
heid kan niet een idee omtrent de Christus zijn maar - beter - de Christus zelf.

Dus hebben wij hier een dilemma. De kultuur van de mens, naar de aard van
beschaving, zoekt naar een oplossing - of een harmonie - in een toekomstige relatie.
Het kan het niet niet, want het idee van constitutie is het idee van een gratificatie of een
diensttijd gevat binnen de ruimte/tijd referentie. Dus hoeven wij niet verbaasd te zijn dat
wij hier een Bijbel hebben, hier hebben wij een hertelling van een nog bestaande beschaving
die waarschijnlijk 3500 jaren oud is. Wees niet verbaasd dat jij hierin een voorspelling van de
komst van de Christus vindt. Zie jij dat? Het moet wel zo zijn, want jij zoekt naar die vol-
maaktheid. Toch heb ik opgemerkt dat als de voorspelling is vervuld, waarom ben jij
dan nog steeds hier in relatie tot een overleden Christus? Als Jezus Christus in feite
de vervulling van de aankondiging was, waarom ben jij dan hier?

Er bestaat geen twijfel over dat jij naar een verlosser zoekt. Iedere keer dat jij hem
vindt weet jij volmaakt zeker dat hij jou alleen gaat rechtvaardigen in de beperkte vorm
gebaseerd op een toekomstige referentie. En dat wordt een idool genoemd. Dus hier zijn
wij, als zoekers naar Christus, samengekomen in een vergaren om de notatie binnen onze
eigen geesten te rechtvaardigen dat een Man - Jezus Christus - historisch, door de genade
van God, Zijn eigen volmaaktheid heeft herkend - of wat voor auspiciën ook - en
een symbool, of voorbeeld voor jou is geworden. Dat is zo ongeveer wat door de
Christenen aanvaard zal worden. De aankondiging van Zijn komst was verteld.

Het zal anders zijn deze keer zegt Jesaja: Maar het land, dat beangstigd was,
zal niet gans verduisterd worden;
Dat is een heerlijk idee. Dit is een rijpheid die voorvalt
in de relatie van scheiding en het Licht van de waarheid. Het volk, dat in duisternis wandelt,
zal een groot licht zien; degenen, die wonen in het land van de schaduw des doods, over
dezelve zal een licht schijnen. Gij hebt dit volk vermenigvuldigd, maar Gij hebt de blijd-
schap niet groot gemaakt; zij zullen nochtans blijde wezen voor Uw aangezicht, gelijk
men zich verblijdt in den oogst, gelijk men verheugd is, wanneer men de buit uitdeelt.
Want het juk van hun last, en den stok hunner schouders, en den staf desgenen, die
hen dreef, hebt Gij verbroken, gelijk ten dage der Midianieten; Toen de ganse strijd
dergenen, die streden, met gedruis geschiedde, en de klederen in het bloed gewenteld
en verbrand werden, tot een voedsel des vuurs.
Jij gaat de strijd van de wederop-
standing van jouw herassociatie met jezelf aan. Dat zal het grote licht zijn dat jij ziet.

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij
is op Zijn schouder; en men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raad, Sterke God,
Vader der eeuwigheid, Vredevorst;
Met geen enkele kwalificatie, wat een schandelijk
idee. Ineens zit jij direct bovenop de leer van Jezus Christus die overduidelijk geen onder-
scheid maakt tussen de Vader en de Zoon. Dit is ongeveer 800 vC. Dus al deze voorspel-
lingen zijn hier altijd geweest. En overal waar jij kijkt kun jij die voorspelling zien. En overal
waar jij zoekt is voor de vervulling van de aankondiging. Laat ons dit afmaken: Der grootheid
dezer heerschappij en des vredes zal geen einde zijn op den troon van David en in zijn
koninkrijk, om dat te bevestigen, en dat te sterken met gericht en met gerechtigheid,
van nu aan tot in eeuwigheid toe. De ijver des HEEREN der heirscharen zal zulks
doen.
De ijver des HEEREN der heirscharen is niets behalve de vastbeslotenheid van
de Heilige Geest dat jij de functie vervult die jou is gegeven. Dat is waarom wij
ijverigheid onderwijzen. Gebruik veel ijver in jouw zoeken naar de Christus.

Dus wat werd er geboren? Een klein kind! Ergens is er een gevoel van frisheid of
een nieuwheid die geboren dient te worden met een erkenning van een fundamentele
noodzaak voor een volgroeidheid. Maar de volgroeiïng kan niet op de correspondentie
van de conceptuele associatie gebaseerd worden want dat is zondig. Overduidelijk zal de
Christus die is geboren, als Hij is gedoopt en begint te volgroeien, zal wat? Zijn onschuld ver-
liezen! Dat is waarom jij nooit jouw kunt verlosser vinden, omdat hij zijn onschuld is verloren,
omdat hij deel van deze wereld is geworden. Als hij deel van deze wereld is, kan hij niet onschuldig
zijn. Wow! Wat een uitzonderlijk dilemma waar jij jezelf in bevindt! Desalnietemin is de indicatie
dat hij een kind is, want in een kind wordt de onschuld gevonden. Van hem is nog niet vereist zijn
bestaande associatie te constitueren om zijn scheiding te rechtvaardigen. Hij is onschuldig. Hij
heeft een neiging jou te geloven. Hij gelooft in wonderen. Hij gelooft in engelen. Hij gelooft in
Sint Nicolaas. Hij gelooft dat er iemand zal komen en hem geschenken brengen. Jij moet hem
leren dat zijn onschuld niet waar is. Jij moet hem in de constructie van jouw eigen geest tonen
dat hij niet zo onschuldig kan zijn als hij werd geboren, niet van de mens, maar van God.
Dat zal in deze leer zijn. Jouw Christus wordt niet uit de mens geboren maar uit God.

Want er zal een Rijsje voortkomen uit den afgehouwen tronk van Isai en een
Scheut uit zijn wortelen zal Vrucht voortbrengen. En op Hem zal de Geest des HEEREN
rusten, de Geest der wijsheid en des verstands, de Geest des raads en der sterkte, de Geest
der kennis en der vreze des HEEREN. En Zijn rieken zal zijn in de vreze des HEEREN.
Zijn
begrip zal snel zijn in de vreze des HEEREN; jouw nieuwe geest zal in staat zijn ogenblikkelijk de
associatie van jouw angst met jouw rechtmatige plaats als verlosser van de wereld te begrijpen. De
Cursus In Wonderen maakt jou snel van begrip. Wist jij dat Een Cursus In Wonderen niets is behalve
een aankondiging van jouw eigen Christus-zijn? De gehele Cursus is niets behalve een aankondiging
van de komst van jouw Christus! Dat is wat het zegt dat het is. En Zijn rieken zal zijn in de vreze
des HEEREN; en Hij zal naar het gezicht Zijner ogen niet richten; Hij zal ook naar het gehoor
Zijner oren niet bestraffen. Maar Hij zal de armen met gerechtigheid richten, en de zachtmoe-
digen des lands met rechtmatigheid bestraffen; doch Hij zal de aarde slaan met de roede
Zijns monds, en met den adem Zijner lippen zal Hij den goddeloze doden.
Geen woord
over het in het geheel een fysieke associatie gebruiken. Hij voert het ritueel van volmaaktheid
uit met Zijn ogen, Zijn oren en Zijn mond. De fundamentele leer hiervan is dat het Uni-
versum gedachte is, en dat de gedachte van Christus de gedachte van volmaaktheid
is en dat de gedachte van volmaaktheid ergens in jou gevat moet zijn.

In het idee van een volgroeien of tijd, moet Hij in jou geboren worden en opgroeien.
Het is hetzelfde fundamentele idee als het evolutionaire proces: Ik ben in zonde geboren,
maar ik weet van volmaaktheid en ik zal in tijd volgroeien. Het idee van evolutie is niets
behalve het idee van de vervulling van de aankondiging van volmaaktheid. Het is precies
wat jou hier wordt verteld. Hier hebben wij in de 800 jaren voor de geboorte en weder-
opstanding van onze Verlosser Jezus, een voorspelling van Zijn komst. In het Nieuwe
Testament nu, zul jij voortdurende referenties vinden; wij zullen Johannes de Doper
gebruiken, die Jesaja is met hetzelfde idee dat dit de komst van de
Christus is Die het nu gaat vervullen.








Dit is een gedeeltelijke weergave van een opgenomen lezing
gegeven door de openbarende geest van Master Teacher.





TERUG NAAR "DE MASTER TEACHER"