De ladder eindigt...






Gebed is een weg tot ware nederigheid. En hier opnieuw stijgt het langzaam op
en groeit in kracht en liefde en heiligheid. Laat het slechts de grond verlaten waar
het naar God begint te verrijzen en ware nederigheid zal eindelijk komen om de geest
te sieren die dacht dat hij alleen was en tegenover de wereld stond. Nederigheid brengt
vrede, omdat zij niet eist dat jij het universum moet regeren, noch alle dingen moet
oordelen zoals jij ze zou willen hebben. Alle kleine goden legt het verheugd
opzij, niet in wrok, maar in eerlijkheid en herkenning dat zij niet dienen.

Illusies en nederigheid hebben doelen zo uiteenlopend dat zij niet gelijktijdig kunnen
bestaan, noch een verblijfplaats delen waar zij kunnen ontmoeten. Waar een is gekomen,
verdwijnt de ander. De werkelijk nederigen hebben geen doel behalve God, omdat zij geen
afgoden nodig hebben en verdediging niet langer een doel dient. Vijanden zijn nu nutteloos,
want nederigheid stelt niets tegen. Zij verbergt zich niet in schaamte, want zij is tevreden met
wat zij is, wetend dat schepping de Wil van God is. Haar onzelfzuchtigheid is Zelf en dit ziet zij
in iedere ontmoeting, waar zij zich blijmoedig verenigt met elke Zoon van God wiens zuiverheid
zij herkent dat zij die met hem deelt. Nu is gebed opgelicht uit de wereld van dingen, lichamen
en goden van allerlei soort en jij kunt eindelijk in heiligheid rusten. Nederigheid is gekomen om
jou te onderwijzen hoe jij jouw heerlijkheid als Gods Zoon kunt begrijpen en de arrogantie
van zonde kunt doorzien. Een droom heeft het gelaat van Christus voor jou versluierd. Nu
kun jij Zijn zondeloosheid aanschouwen. Hoog is de ladder gestegen. Jij bent bijna tot
de Hemel gekomen. Er is weinig meer te leren voordat de reis is voltooid. Nu kun jij
zeggen, tot eenieder die komt om zich met jou in gebed te verenigen:

Ik kan niet zonder jou gaan, want jij bent deel van mij.

En zo is hij in werkelijkheid. Nu kun jij slechts bidden voor
wat jij waarlijk met hem deelt. Want jij hebt begrepen dat hij
nooit wegging en jij, die alleen scheen, bent één met hem.

De ladder eindigt hiermee, want leren is niet langer nodig. Nu sta jij voor
de poort van de Hemel en jouw broeder staat daar naast jou. De velden zijn
uitgestrekt en stil, want hier heeft de plaats, bestemd voor de tijd dat jij zou
komen, lang op jou gewacht. Hier zal tijd voor altijd eindigen. Aan deze
poort zal de eeuwigheid zelf zich met jou verenigen. Gebed is geworden
wat het was bedoeld te zijn, want jij hebt de Christus in jou herkend.








TERUG