Tijd, ruimte, subjectieve werkelijkheid,
transformatie, God en jij...






...aantekeningen uit het notitieblok
van een meester later in tijd




Stel je voor als je kunt, dat jij de, wat lijkt op de meest ontzagwekkende,
blunderende fout hebt gemaakt die ooit in een bepaalde sytuatie zou kunnen
voorvallen. En toch vind jij jezelf zonder enige specifieke voorbije voorvallen die
de huidige sytuatie in enige mate rechtvaardigen. Jij bent geëxposeerd. Jij bent
geopenbaard. Jij bent bloot gelegd. Jij bent verdedigingsloos. Jij bent prachtig
kwetsbaar geworden. Jij ontwaart in een glorieus exposé waarin geen recht-
vaardiging noodzakelijk of zelfs maar mogelijk is. Jij bent onschuldig geworden,
en bevind door jouw eigenlijke aard jouw aardse trawanten niet schuldig.





De enige les die jij ooit dient te realiseren, is
dat het onmogelijk is, los te denken van wat jij bent.





Wil iemand mij misschien vertellen wat er mis is met een geheel
zonder strijd zijnd universum? Het probleem is duidelijk dat de bron
van strijd waarneming zelf is. Waarneming is naar eigen oordeel
denken. Oordeel betrekt keuze, dat per definitie strijdig is.





Dat “jouw Koninkrijk niet van deze aarde is” is absoluut intollerabel voor
de Koninkrijken van deze aarde. Het drukt de zekerheid van vrijheid van
dood uit. Alle aardse heerschappijen zijn gebonden aan het doodsproces.
Alle aardbewoners maken een overeenkomst met dood. Eén die zij niet
kunnen houden, want er is geen werkelijkheid in het idee van dood.





Het is voor een nieuw ontwaakte Meester aanvankelijk altijd verbijsterend
om te ontdekken dat de manier waarop hij denkt een radicale transformatie heeft
ondergaan. Zijn voorheen beperkte bewustzijns constructie had uiteindelijk niets met
dit complete exposé van doen. Hij staat naakt met zijn eigen zekerheid. Hij heeft de
capaciteit voor specifieke vergelijking verloren. De heelheid van zijn denken doet het
objectieve rationeel van beperkt bewustzijn onvermijdelijk absurd lijken. Hij is in de po-
sitie geworpen van inzien dat zijn voormalige waardesysteem, gebaseerd op specifieke
conclusies, bereikt door vergelijking en analyse, geen waarde, of zelfs maar werkelijk-
heid heeft. Hij vindt zich in een onlogische, onredelijke plaats. Hij moet nu omgaan met
de absolute - ongekwalificeerde - zekerheid dat de objectief geconstrueerde wereld
volslagen betekenisloos is, behalve voor de noodzaak om de openbaring voort
te brengen die zijn eigen transcenderende bewustzijn voortbracht.

Hij is alleen, wakker onder de slapenden.







Meer uit het notitieblok...



T
ERUG